
Güzel bir maç olmasını beklemiyordum açıkçası maç öncesi. Ne de olsa bir anadolu takımıyla deplasmanda oynayacaktı Fenerbahçe. Hepimizin bildiği gibi anadolu takımlarıyla, 4 büyüklerin deplasmanda yaptığı maçlar pek seyir zevki vermezdi. Ancak bu sefer öyle değildi. Fenerbahçe önceki haftaların aksine muhteşem başladı maça. Pas alışverişleri olsun, oyunun iki kalede gidip gelmesi olsun gerçekten ortada bir resital vardı.
Bu maça başlarken tek korkum Alex'in oynayamayacak olmasıydı. Ama korktuğum olmadı ve Alex pazubandı kolunda sahadaki yerini aldı. Maçta da kalitesini konuşturmaya başladı. Sivasspor ne yaptıysa olmadı ve sonucunda Alex'in ortasında Selçuk ağları havalandırdı. İlk yarıdan akıllarda kalan ise Musa ve Güiza'nın direkten dönen şutları ve iki takımın gösterdiği muhteşem performans kalmıştı.
Sıra ikinci yarıya geldiğinde ilk yarı çok beğendiğim Alex Emre ikilisinden Emre takımdan çıkmıştı. Alex'in de sakatlığından dolayı temposunun düşeceğini tahmin edeceğimden dolayı beni korku sardı. Deplasmanda oynamaması gerektiğini düşündüğüm Uğur oyuna girdi. Fenerbahçe bir an önce gol atmaz ise onu kötü bir son bekliyordu. Pozisyonunu da buldu. Güiza'nın çok kötü oynadığı maçtaki tek iyi hareketinde, Alex kafasını sahaya veremediğini kanıtladı ve maçın kırılacağı pozisyona imza attı. Golü kaçırdı.
O saniyeden sonra Sivasspor sazı eline aldı. gerçekten ileride Milli Takımda göreceğime emin olduğum Volkan Babacan'a rağmen maçı kazanmasını bildi. Karşıyaka'dan beri takip ettiğim Sezer'in golü ise alışkanmaya değerdi.
Hakeme gelince, bu tempoda geçen bir maçta, Colin Kazım'a kırmızı kartı göstermemesine rağmen, iyi bir maç yönetti bence.
Ve sonuç olarak 90 dakika bittiğinde 5 maçta 6 puan almış bir Fenerbahçe vardı.
Ve alkışlanmaya değer bir performansla Süper Lig'de şampiyon olmaya her saniye yaklaşan Sivasspor.
Tebrikler Sivasspor, Tebrikler Bülent Uygun. Başarılarınızın devamını dilerim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder